Kijken naar al die lichtpuntjes
in de kobalt blauwe
duisternis met alleen de geur
van magnolia
en tedere muziek klanken om
ons lichaam heen
geheel alleen
in de stilte van
de zoele nacht daalt de vrede
en rust neder om de pen op papier
te laten schrijven
wat diep verborgen zit en
naar boven komt borrelen
daar waar de subtiele
lucht wordt ingeademd die tot
levenskracht opwekt
En nevels op doet lichten
met de schaduwen
van wimpers
op het gezicht en een hart
vol liefde
met de angst
om te kwetsen al degene
die ons zo dierbaar zijn
liefde en vertrouwen
sympathie
en steun zal
hard nodig zijn
Een nieuw begin
als een lente groet
met een blij gemoed en
onbegrensde mogelijkheden
veel is geleden en
in Waarheid gebeden
waarbij de geest gelijk
een vogel uit haar kooi
ontsnapt geïnspireerd om
de wereld te doorvorsen
die geen mens alleen kan torsen
Geschreven
door
Elize Augustinus
op 22 augustus 2026
Geen opmerkingen:
Een reactie posten