woelige tijden
recent verleden
zwart en wit
foto’s
het museum
weer helemaal
actueel
in de straten
waar ze weer
leren haten
onderdanen
met verholen
tranen
voor de
leeuwen gegooid
keizer hoogmoed
en koning
alleen
heerschappij
donkere dromen
de kras waar
een grammofoon
plaat
blijft hangen
een treurige melodie
je voelt het
verloren vrijheid
woorden
die ik niet
voor mezelf hou
brandstof om
door te gaan
je zuigt het op
als een spons
in liefde zijn
kippenvel
voelen en leven
het verdrijft
de pijn
verbinding met elkaar
heldere lucht
je voelt het
genezen zijn
Geschreven
door
Elize Augustinus
op 10 januari 2026
Geen opmerkingen:
Een reactie posten