Wie teveel gekeken heeft in de zon
Weet hoe fataal het is en zonder pardon
De volle stralen van het verblindende licht
De verlokkende warmte op het gezicht
We voeden ons met de vitamine bron
Soms teveel en soms ook weer te weinig
En van teveel kou worden we chagrijnig
Maar het is de pet en de grote deftige hoed
Die ons behoedt voor zonnige overvloed
Tezamen met zonnecrème factor vijftig
Om met bloemen overwoekerd te worden
Onder de fleurige parasol met een blij gemoed
Vlijtig blijven smeren doe je het niet dan is dat spijtig
Nooit liet het leven zich begraven van wederom geboren
Geschreven
door
Elize Augustinus
op 20 December 2025
Geen opmerkingen:
Een reactie posten