het is er koud als de gespleten
bevroren aarde daar
waar de leugen triomfeert
en de waarheid
niet wordt geëerd
de boodschapper
met de boodschap
vertrapt
gelijk als een
in bloei staande
lente boom omgekapt
o bittere overpeinzingen
sombere herfst - nevels
de wind heeft haar weggedreven
o zoete wind
de adem van een bloemen kind
waar poëzie
wordt geschreven
waar je kunt lachen geven denken
voelen
leven wenen schrijven
musiceren en
discussiëren amuseren
leren elkander
plezieren
vallen en opstaan
steeds weer opnieuw
waar ze je omhullen en
je hart met liefde vullen
Geschreven
door
Elize Augustinus
op 20 juli 2025
Geen opmerkingen:
Een reactie posten