Hoop is datgene wat ons nog rest
Liefde de bron die onze dorst lest
In een wereld rommelig en koud
Overal aanwezig kostbaarder dan goud
Natuurlijk zou alles beter gaan
Als we er niet alleen voor zouden staan
Maar de meester is met ons begaan
Kijkt ons met beminde ogen aan
Zijn liefde vlam een zegen
Die onze ziel doet leven
Waar God woont en waar vrede is
Boven kathedralen die op aarde
Tot as zijn vermalen - aan Zijn hand
Houdt ons geloof stand - zeker en gewis
Geschreven
door
Elize
Augustinus
op 05 april 2025
Geen opmerkingen:
Een reactie posten